Hewitt wint Rotterdam na grootse finale
22 februari 2004 - Door Jan-Willem de Lange

Het beste bewaarden ze voor het laatst. In een adembenemende eindstrijd streden Lleyton Hewitt en Juan Carlos Ferrero om de titel in Rotterdam. De twee voormalige nummers één van de wereld maakten hun status meer dan waar, met Hewitt als uiteindelijke winnaar: 6-7, 7-5, 6-4.

De afgelopen jaren kende Ahoy' weinig sprankelende finales. Nicolas Escudé en Max Mirnyi waren de laatste twee edities oppermachtig in de titelstrijd. Aan Hewitt en Ferrero was dat niet besteed. Hewitt zette de toon door agressief te openen. Een haperende forehand van Ferrero gaf de Australier vervolgens direct een break.

Voor Ferrero werd toen al duidelijk dat een gemakkelijke wedstrijd, waar hij vooraf zo op hoopte, er niet in zou zitten. De Spanjaard had nog drie zware drie-setters in de benen, en leek gebaat bij een kort duel. Tegen Hewitt is dat echter een illusie, getuige ook de stevige gevechten die de twee in het verleden tegen elkaar streden.

Een re-break drie games later bracht Ferrero alsnog op gelijke hoogte. Beide spelers hielden elkaar vervolgens in evenwicht, waarin Ferrero genadeloos toesloeg (7-1). De tweede set werd daarna naar een nog hoger niveau getild, met een dertien minuten durende game op 3-3 als hoogtepunt. "Lleyton had daarin veel geluk", zo analyseerde Ferrero. "Zonder een aantal ballen via het net had ik hem wellicht gebroken".

Dat gebeurde niet, en dus was er het mentale voordeel voor Hewitt. Op 5-6 buitte hij die voorsprong uit door via een break een derde set af te dwingen. "En toen begon ik de vermoeidheid goed te voelen", aldus zijn tegenstander. Hewitt op zijn beurt gaf aan niets van het fysieke ongemak van zijn tegenstander te hebben gemerkt, "want hij is gewend aan zware vijf-setters op gravel".

De Spaanse kampioen van Roland Garros klampte desalniettemin goed aan, tot hij op 5-4 mocht gaan serveren. Hewitt forceerde twee matchpoints, en op de tweede was het raak. Uit blijdschap liet hij zich achterover vallen en vierde hij zijn overwinning uitbundig. Het gaf aan hoe gebrand hij was op het winnen van de titel, en nog belangrijker, hoe belangrijk hij het vindt om weer met de besten mee te kunnen.

Want dat bleek deze week. Op weg naar de finale had hij immers al van de topspelers Gonzalez, Johansson, Schuettler en Henman gewonnen. "Ze dwongen mij mijn beste tennis te spelen, en dat lukte", aldus een gelukkige Hewitt. Na een seizoen waarin hij zijn top 10 positie en Wimbledon titel moest inleveren, is de gepassioneerde inwoner van Adelaide met zijn tweede titel van het jaar (na Sydney) weer helemaal terug.