De nieuwste versie van Henman
21 maart 2004 - Door Jan-Willem de Lange

Tim Henman is hot. De Brit die vorig jaar nog over zijn hoogtepunt heen leek te zijn, versloeg dit jaar als enige Roger Federer en was deze week in Indian Wells ook Andy Roddick de baas. Aan de hand van zijn nieuwe coach Paul Annacone speelt de Brit tegen Federer in de finale voor het tweede opeenvolgende Masters toernooi om de hoofdprijs.

In november vorig jaar won Henman de grootste prijs uit zijn loopbaan. In Parijs, het negende en laatste Masters Series toernooi van 2003, was hij in de finale te sterk voor Andrei Pavel. Vooral de weg naar de finale was indrukwekkend. Achtereenvolgens beten Grosjean, Kuerten, Federer en Roddick zich stuk op het agressieve service volleyspel van de man uit Oxford. Waar hij in het verleden op de belangrijke momenten juist niet thuis gaf, haalde hij nu juist het beste in zichzelf naar boven.

De weg naar boven begon een paar weken eerder, tijdens het toernooi in Basel. Daar belde Henman met de ex-coach van Pete Sampras, Paul Annacone. Annacone gaf de Engelsman een aantal telefonische tips, die daarop van Verkerk en Zib won. Weliswaar was de kwartfinale tegen Nalbandian het eindstation, maar de basis voor de samenwerking was gelegd. Annacone had wel oren naar een nieuw avontuur, en was overtuigd van de mogelijkheden van Henman, die behalve de winst in Washington in 2003 tot dan toe een uiterst mager jaar beleefde.

Sindsdien is het alleen maar beter gegaan. Beiden meldden zich in Parijs, waar Henman in zes partijen maar twee sets verloor en voor het eerst een grote prijs opeiste. In Indian Wells gaf Henman deze week aan als vader mentaal een stuk rustiger te zijn geworden. Op de baan is hij in de rallies echter agressiever dan ooit, en gebruikt hij zijn volleys en service als een dominant wapen. Zijn nog altijd onderschatte returns stellen bovendien de grote serveerders voor ingewikkelde situaties.

In Palm Springs ondervonden zowel Arthurs als Roddick dat. Tegen Roddick heeft Henman inmiddels een 4-1 record opgebouwd. Behalve Roddick speelt ook Federer allerminst graag tegen de Brit. Van de zeven ontmoetingen met Henman won hij er tot dusver slechts een. Sinds het toernooi in Parijs verloor Federer nog maar een keer (in Rotterdam), en saillant genoeg was het beide keren Henman die won. Federer kan dat overigens wel verklaren: "De banen in Rotterdam en Parijs zijn beter voor Henman. Bovendien vond ik in Rotterdam nooit mijn ritme, als gevolg van alle slechte stuiten".

Het lijkt een te gemakkelijke verklaring voor de nederlagen van de Zwitser, die er nooit een geheim van heeft gemaakt dat hij moeite heeft met het spel van Henman, omdat hij graag tijd krijgt voor zijn slagen, en zijn tegenstander daarbij het liefst over de baan laat bewegen. Tegen Henman krijgt hij die tijd echter niet, en wordt hij min of meer gedwongen versnelde slagen te ontwikkelen. Henman hoopt dat dit hem een mentale voorsprong oplevert met het oog op de finale: "Ik hoop dat ik in hoofd zit, want dat zou me ontzettend helpen".