Clement en Santoro breken lengterecord
28 mei 2004 - Door Jan-Willem de Lange

In de eigentijdse geschiedenis werd er niet eerder zo'n lange tennispartij gespeeld. Maar liefst zes uur en 33 minuten stonden Fabrice Santoro en Arnaud Clement op de baan, en bezorgden Roland Garros zo het hoogtepunt van de eerste week. De twee Fransmannen hadden er wel twee dagen voor nodig. Santoro stapte uiteindelijk de tweede ronde in: 4-6, 3-6, 7-6, 6-3, 16-14.

"Dit is waar je het voor doet als professioneel tennisser", aldus de gelukkige Santoro. "De intensiviteit van de wedstrijd, de sterke emoties overheersen op zo'n moment de overwinning". De eigenzinnige speler beeindigde de marathon met een backhand passing en viel vervolgens languit op zijn rug. Het publiek kon eindelijk gaan zien wat er nog meer op het park gebeurde.

Clement was een stuk minder enthousiast dan zijn oudere opponent: "Het maakt mij eigenlijk helemaal niets uit. Ik heb niet de indruk dat je geschiedenis schrijft als je na meer dan zes uur een wedstrijd verliest. Geschiedenis schrijf je pas als je een Grand Slam wint of de Davis Cup". Santoro op zijn beurt won in de tweede ronde opnieuw een vijfsetter, dit maal van Labadze.

De wedstrijd die tot dusverre als langste ooit bekend stond (twee minuten korter), was een wedstrijd die gek genoeg slechts twee sets duurde. De Amerikaan Vicki Nelson Dunbar versloeg landgenoot Jean Hepner twintig jaar geleden in Virginia met 6-4, 7-6. Het hoogtepunt van die partij: een rally van 643 slagen die in totaal 29 minuten in beslag nam.

Voor wat betreft Grand Slams hadden Alex Corretja en Hernan Gumy de langste wedstrijd op hun naam staan: in 1998 stonden ze 5 uur en 31 minuten op de baan. Echter sinds 1968, het begin van de open era, stonden John McEnroe en Mats Wilander het langst op de baan. In hun Davis Cup duel in 1982 schudden ze pas na zes uur en 22 minuten elkaars hand.