         |
|
Magnus Norman neemt in stilte afscheid
29 oktober 2004 - Door Jan-Willem de Lange
Magnus Norman is op 28-jarige leeftijd gestopt met tennis op het hoogste niveau.
Door een opeenstapeling van heup- en knieblessures heeft de Zweed besloten een
punt achter zijn carrière te zetten. De finalist van Roland Garros in 2000
werkte de afgelopen drie jaar aan een succesvolle comeback.
Norman kondigde zijn afscheid aan tijdens het indoortoernooi van Stockholm, waar
zijn opvolger Joachim Johansson op dit moment furore maakt. De aandacht van de
internationale pers was echter miniem; in een verdwaalde regel werd zijn afscheid
in de kranten aangestipt. En dat voor een speler die vier jaar geleden nog tweede
stond op de wereldranglijst.
Want toen was Norman wél hot. Zo kon hij op gravel wedijveren met Kuerten in topvorm,
en dat deden in die periode weinig spelers hem na. Zo won hij in 2000 in Rome de
Masters Series-titel na overwinningen op Moya, Hewitt en Kuerten. Bovendien bereikte
hij dat jaar de halve finale op de Australian Open en won hij nog vier andere
toernooien.
Zijn lichaam bleek niet nog zo’n jaar aan te kunnen. Waar hij eerder in zijn loopbaan
last kreeg van hartritmestoornissen, begaven nu zijn knie en heup het. Het was het
resultaat van een slopende speelstijl. Norman schuurde en raasde wild over de baan,
en blies tussen de slagen luidruchtig zijn adem uit. Gekoppeld aan zijn harde en
vlakke groundstrokes leek het daardoor of iedere slag zijn laatste kon zijn.
Eind 2002 was hij dicht bij het einde. Een gesloopte Norman zei destijds: “Er zijn
momenten dat ik denk aan stoppen. Mijn knie doet zo veel zeer, ik wil niet meer met
pijn spelen. Dat heb ik al twee jaar gedaan.” Toch keerde hij terug om zijn loopbaan
te rekken. Met minder venijn in zijn slagen en een voortdurend zwaar ingezwachtelde
rechterknie en onderrug, bleven aansprekende resultaten uit.
Vorig jaar speelde Norman in Shanghai zijn laatste partij. In de wedstrijd tegen Jiri
Novak in de kwartfinales was het op 1-2 in de eerste set over en uit. Sindsdien
probeerde hij nog een keer terug te komen, maar in Stockholm was hij deze week voor
het eerst toeschouwer. “De beslissing om te stoppen voelt best goed, ik heb drie jaren
vol blessures achter de rug.”
|
|